เชียงใหม่ ครั้งที่หนึ่ง

จ๊ะเอ๋…
…
…
…

เด็กๆ…
ยังจำกันได้ก่า..
อ้ายบอลเองนะเจ้า…
จะอู้ จะอี้ จะอั้น….
ก้ออู้เหมือนเดิมเจ้า…
…
…
…

เอาไรมาแก้ตัวอีกดีหว่า…..
….
…..
เอาเนอะ เด็กๆ
เกาะหมาก..
ลืมๆ มันไปก่อนเนอะ
เนื่องจาก หารูปไม่ได้จริงๆ
คลาดกันกับพี่คนถ่ายตลอด
จนสติเริ่มลืมเลือน
ขออนุญาตข้ามมาเลยละกันนา
ข้ามมายังภาคเหนือ
ที่เจียงใหม่เจ้า…

ตัดบทอย่างรวดเร็วไหมล่ะ
เอาล่ะๆ งานนี้เน้นรูป
ไม่พูดพร่ำทำเพลงมาก
บรรยายพอประมาณ
แถมด้วยของเด็ด…
เน้น…..ของเด็ด…
ที่ไม่ได้หาดูได้บ่อยๆ

ใครเคยเคยประทับใจกับ..
มาม่ากินจิ..
คุณต้องไม่พลาดการแสดงชุดนี้…เอิ๊ก
ชดเชยข้อหาที่ขาดหายไปนาน
กลับมาทั้งทีก้อต้องมีอะไรเด็ดหน่อยใช่ม๊าาาา

เอาล่ะเข้าเรื่องเด็กๆ
เดือนพฤษภา หน้าร้อน (หรือฝนหว่า)
มีโอกาสได้ไปเชียงใหม่สองครั้งสองครา
ครั้งแรก 11 พค.ไปงานหนังสือ
“Elle&Elle Decoration” Road Rhow
เล่นอคูสติกชิวๆ ที่เซนทรัลแอร์พอร์ต
กับครั้งล่าสุด 24 พค. ที่หอประชุม มช.
“Seed Show” กับเหล่าผองเพื่อนมากมาย

ไปๆ มาๆ ก้อกลายเป็นการไปเล่นที่ได้พักผ่อนอีกเช่นเคย
โชคดีอะไรเช่นนี้…ลุงเอ๋ยย
งาน Elle เราได้นอนที่โรงแรมชื่อ @Nimman
เป็นโรงแรมบูติกเล็กๆ ขนาดแปดห้อง
ที่บางคนแถวนั้นบอกว่าชิวที่สุดที่หนึ่งในถนนนิมมานต์
โชคดีซ้ำสองที่เวลาที่ไปถึงกับเวลางานที่สบายๆ
ทำให้เรามีเวลาชิวอยู่ที่โรงแรมนานมาก
อู้จนเกือบจะไม่อยากไปเล่นเลย..เอิ๊ก.
รวมถึงคลิปวีดีโอสุดฉาว..
ก้อได้มาจากโรงแรมสุดชิวแห่งนี้
(เจ้าของรู้ คงเสียใจ)
ไปชมภาพประกอบกันดีกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

ทางเดินไปห้องพัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่วุธ Sound Engineer ประจำวง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ห้องของเกริก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ประตูห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มุมนั่งเล่น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อันนี้เตียงลุงเอง…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สระว่ายน้ำเล็กๆ น่ารัก โดดลงไปได้เลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ที่นั่งริมสระ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชิงช้าระเบียงห้องฉัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อันนี้ของห้องเมื่อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตี๋โอ๊ต เจ้าของไอเดียคลิปฉาว

 

 

 

 

นับเป็นโรงแรมที่สวยมากๆ
ตี๋โอ๊ตถึงกับให้นิยามไว้ว่า
“ละเอียดทุกกระเบียดนิ้ว”
เพราะนอกจากห้องหับและมุมต่างๆที่ว่าปรานีตแล้ว
แม้แต่ถ้วยชามหรือช้อนส้อม
ตอนที่ลงไปกินอาหารเช้า
ก้อเซอร์ไพรส์เราเป็นระยะๆ
อย่างว่า บ้านนอกแอ่วเหนือ 55
แล้วก้อเริ่มรู้สึกจริงๆ อย่างที่มีคนเคยบอกไว้
บรยากาศบ้านดีๆ ช่วยผ่อนคลาย
และบรรเทาปัญหาจากภายนอกได้เสมอ
อยากทำบ้านแบบนี้
แต่ฝันไปเต๊อะอิลุง..กวาดบ้านให้สะอาดก่อนเหอะ
ส่วนราคาห้องพัก…
เราจะพยายามลืมๆ มันไป..
ไว้มีโอกาสเป็นนายก เราจะแวะไปใหม่
แน๊…..มีเหน็บการเมือง…
ม่ายๆ เด็กๆ จริงๆ ก้อไม่ได้แพงอะไรเว่อร์มาก
คืนละหกพันบาทถ้วน.
ไม่แพงสำหรับโอกาสพิเศษประเภทปีละครั้ง
แต่หูฉี่ สำหรับคนไปเชียงใหม่เดือนละครั้งแน่นอน 55
เอาล่ะๆ สัญญาว่าจะหาเทศกาลพิเศษให้ตัวเอง
เพื่อหาเรื่องกลับมาใหม่
เสียดายไม่เจอเจ้าของ
น้องที่โรงแรมบอกว่าใจดีมาก
จะอ้อนขอส่วนลด (เยอะๆ) ซะหน่อย..เอิ๊ก…
ไม่ก้อขอเป็นลูกบุญธรรมไปเลย 55

ปิดท้ายด้วยภาพอื่นๆ อีกเล็กน้อย

 

 

 

 

 

 

 

 

บรรยากาศที่งาน (มีรูปเดียว 55)

 

 

 

 

 

 

 

 

ผัวเมีย ละเหี่ยใจ…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เกริก “ตัวอ่ะ ไปนอนห้องพี่บอลทำไมอ่า”
โจ้ว “ก้อเค้าเลือกให้หนิ”
เกริก “ไม้รู้อ่ะ งอนตัวแล่ว..”
โอววว ขนลุกเกรียว….

 

 

 

 

ปิดท้ายด้วยรูปชุดพิเศษ
เนื่องจากพอถึงเวลากลับ
ก้อไปเช็คอินตามปกติ
ปรากฏๆๆๆ
ว่าๆๆๆๆ
เที่ยวบินยกเลิกค้าบบบ
ยกเลิกแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย และไม่บอก 55
ได้คำตอบน่ารักน่าชังมาว่า
“พอดีอยากเช็คเครื่องนะคร้าบบบบ”
แล้วก้อแมสเสจไปที่คนจอง คือทีมงาน Elle
แต่ไม่แจ้งคนจะบินซะงั้น
เลยต้องแก่วรอเวลาเครื่องใหม่อีกสามชั่วโมงกว่าๆ
รักนะ “แชร์เชเอีย”
ใครๆ ก้อบินได้…แต่เราไม่บินด้วยละ….เอิ๊ก..
ตอนแฟตเชียงใหม่ก้อยกเลิกไฟลท์ของโอ๊ต 15 นาที
ตอนที่กำลังจะถึงสนามบินอยู่แล้ว
แล้วโอ๊ตเลือกอ่ารายด้ายม๊ายยย….
งานนั้นก้อซื้อตั๋วใหม่กันวุ่นวาย
เพราะถ้ารอก้อไม่ได้เล่นแน่นอน…

เดี๋ยวนี้ถ้าเค้าไม่ได้บังคับให้ไปด้วยกัน..
ตอนนี้พวกเราหันไปรักนกกันแล้ว
นกไม่ค่อยเกเร ไม่ค่อยเลทมาก
หรือไม่เคยเลิกดื้อๆ แล้วบอกกันสิบห้านาทีก่อนบิน
แถมช่วงนี้นกบนเครื่องน่ารักกันทั้งน้านน..
จบอย่างงี้อีกละ 55
ยัง..ยัง
เราจึงต้องหาที่รอระหว่างรอเครื่องมา
ก้อไปเจอกับร้านเล็กๆ ชั้นสองสนามบิน
ด้วยบังเอิญเค้ามีกีฬาไฮโซว์ แถมด้วยทุ่งกว้างขนาดใหญ่
พวกเราเลยแปรสภาพเป็นโปร..ออกรอบฆ่าเวลาซะเลย
ไปดูกัน..

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อยกำลังดูไลน์

 

 

 

 

 

 

 

 

บอลกำลังจะโปรยหญ้า ดูทิศทางลม

 

 

 

 

 

 

 

 

บรรยากาศเป็นใจในการออกรอบอะไรเช่นนี้..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โปรทั้งหลายถ่ายรูปคู่กันที่หลุ่ม 14 พาร์ 5
จริงจังนะเฟร่ย…..

 

เล่นกันลืมเวลา
จากไม่มีเครื่องกลับ
จะกลายเป็นตกเครื่องเอา
ทิ้งท้าย เชียงใหม่ครั้งที่หนึ่ง ไว้เพียงเท่านี้
แน่นอน เมื่อมีครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สองจะไปไหนเสีย
ขอบอกไว้ก่อน ว่าครั้งที่สอง
ย่อมอุดมไปด้วยความมันส์กว่าครั้งที่หนึ่งแน่นอน
เอาหัวเป็นประกัน
เพราะบอกแล้วไง ว่าอุดม..
ใช่…ครั้งที่สองเราบังเอิญไปเจออุดม..
พี่โน้ส…อุดม แต้พานิช
ซึ่งปกติเจอกันยากมาก แถมมีเวลาพูดคุยกันก้อน้อย
แต่คราวนี้เรอยู่กันเพียวๆครึ่งวัน
จะเป็นอะไรไปไม่ได้ นอกจากฮาสิครับ
เหมือนครึ่งวันนั้นดูเดี่ยวสดๆ ตลอดเวลา
แถมเป็นเดี่ยววีไอพี ดูกันสามสี่คน 55
คราวหน้านะเด็กๆ
ไม่อยากจะสัญญาเล้ยว่าเร็ว..

บอกนานไว้ก่อนดีกว่า นานจริงจะได้ไม่ผิดมาก
ถ้าเร็วก้อเป็นความดีความชอบไป 55
ยัง ยังไม่จบ
นานๆ อัพที เอาให้ตาแฉะกันไปข้างนึง
ปิดท้ายด้วยหนึ่งในคลิปสุดฉาว
แต่อันนี้เรียบร้อยที่สุด..
เอามาเป็นออเดิร์ฟกันก่อน
“สครับอคูสติก ไลฟ์อินเบดรูมแอทนิมมาน”
ชื่อสวยหรู แต่เป็นเบดรูมจิงๆ
เป็นอย่างไรไปชมกัน
1 เพลงก่อน ซึ่งเดี๋ยวจะเอาลง myspace ด้วย
แต่แอบโปรโมทไว้ก่อนว่าสุดยอดคลิปสุดฉาว
เดี๋ยวเราจะลงทีนี่ที่เดียว
ไม่ลงที่อื่น เพราะอย่างที่บอก มันฉาวว..
และที่นี่ เป็นที่ๆ คนเข้าน้อยที่สุดในบรรดาเวปต่างๆของสครับ
รวมถึงส่วนใหญ่จะค่อนข้างเป็นแฟนพันธุ์แท้
รับได้และชินกับพฤติกรรมของเฮียๆ กันแล้ว..เอิ๊ก..
เพราะฉะนั้น มิตรรักแฟนเพลง (พันธุ์ฉาว)  อดใจ..ไม่นานเกินรอ.
อ้อเด็กๆ รายการนี้ ติดเรท “ฉ” นะจ๊ะ บอกไว้ก่อน
ไม่มีผู้ปกครอง หรือใจไม่แข็งพอ กรุณาอย่า 55
เอาล่ะๆ ไปอุ่นเครื่องเบาๆ กันก่อนเน้อ
วันนี้บายบายจ้า เทคแคร์ฮับ