Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

กลับมาแล้ว
ด้วยสภาพปางตาย
กับการกลับมาเรียนหนังสือครั้งแรก
ในรอบ 11 ปี
ทำใจไว้แล้วว่ายาก หนักและเหนื่อย
จริงๆ ไม่ยากเลย
มันไม่มีคำมาอธิบายความโหดร้ายมากกว่า
ฮ่า ฮ่า ฮ่า..ฮ่า
ฮ่าฮ่า
ฮ่า

ฮ่ะ..

ฮือ…..
อ่ะฮือ…..

ทำเวรทำกรรมอะไรไว้
ทำไมอยุ่ดีๆ หาเรื่องใส่ตัว
ชีวิตล้มเหลวทุกด้าน
การงานอิ๊บอ๋ายยย
ต้องปรับตัวอย่างหนัก
ไม่ได้กลับบ้าน
เพราะตรงกับช่วงอัดเสียงพอดี
อาทิตย์นี้กลับมาแค่เก็บของ
และเจอหน้าพ่อแม่นิดนึง
จะกลับอีกทีก้อเสาร์หน้า
ตาย ตายย
ช่วงนี้เรียนทั้งพี่และน้อง
พ่อแม่เหงา
เราก้อเหงา
กลัวไม่รอด
ต้องใช้ความพยายาม
และความน่าสงสาร
เข้าหาเพื่อนร่วมรุ่น
ที่ส่วนมาก เรียกเราว่า
“น้า” ได้ไม่ยาก…
ช่วยติวให้
เฮือกกกก…
แต่ยังดี
มีเพื่อนร่วมรุ่น
เป็นพี่ใหญ่คนนึงในวงการโทรทัศน์
ชื่อ พี่กิ๊ก..
แม่นนน…
พี่ซูโม่กิ๊กของน้องๆ นั่นเอง
ถึงการเรียนจะเครียด
แต่พี่กิ๊กก้อสอนให้เรารู้จักเฮฮาเข้าไว้
ถึงจะหนัก แต่ก้อควรรู้จักหัวเราะ
เพื่อไม่ให้อะไรๆ มันเลวร้ายเกินไปนัก
เรียกได้ว่า หัวเราะทั้งน้ำตา
ฮ่า ฮ่า ฮือ….แบบนี้
(นานๆ ไป จะบ้าเอานะพี่..เอิ๊ก..)

ช่วงนี้และช่วงหน้า
เราคงได้เจอกันน้อยลงเน้อ
มีอัลบั้มพิเศษรออยุ่ด้วย
อัดช่วงนี้เล้ย
ช่วงเดียวกะที่เรียนนี่แหละ
ใครวะ ใครแกล้งกรู…
ฮ่า ฮ่า…ฮือ…
ขอปรับตัวสักพัก
ให้รู้จักการเอาตัวรอดในวิกฤตการเช่นนี้ก่อน
ปรับตัวได้ หวังว่าอะไรๆ จะดีขึ้น
ถ้าชุดนี้เสร็จตามแผน
เราเจอกันเน้อ
ตอนนี้ต่อให้ไม่เรียน
ก้อคงต้องเพลาๆ เรื่องเล่น
มาตั้งใจอัดกันอยู่ดี
เจอกันโอกาสหน้าฟ้าใหม่
เพลงใหม่…
ตอนนี้มีเพลงแรกส่งไปแล้ว
“เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ”
เพลงของพี่ๆ วงเฉลียง ที่เราได้รับเกียรติอย่างมาก
ให้ได้เอาเพลงเพราะๆ ของพี่ๆ ที่เราเคารพมาทำใหม่
และเป็นหนึ่งในอัลบั้มพิเศษที่ทำกันอยู่
ที่มาที่ไปและข่าวสารเดี๋ยวคงจะได้ทราบกันทางสื่อ
ขออนุญาตไม่ท้าวความนะฮับ เดี๋ยวยาว

ถึงแม้จะได้คุยหรือทักทายกันน้อยลงในช่วงนี้
แต่ฝากเพลงกันไว้แก้คิดถึง
ถึงบางคนอาจจะไม่ แต่เราคิดถึงนะ..
ยังอยากเล่นดนตรี และอยากเจอคนฟังบ่อยๆ
จริงๆ นะ…
และหวังว่า ต่อให้ไม่ได้เจอ
แต่เรายังคงต้องหมุนรอบตัวเอง
รอเวลา ที่จะโคจรมาเจอกัน
ถึงตอนนั้น
มาสนุกด้วยกันอีกนา…

วันนี้ไปก่อน
ปลีกตัวจากทำรายงานวิจัยกลางดึก
มารักษาสัญญา
กับคลิปฉาวลับสุดยอดที่สัญญาไว้คราวที่แล้ว
ที่นี่ ที่เดียว
อีกสองคลิป ตามดูได้ที่ Hi5 เน้อ
สองอันนั้นไม่อายมาก
อันนี้อาย..แต่อยากโชว์..
ฮ่า ฮ่า ฮือ…
รักษาสุขภาพเช่นเคยจ้า

บายบาย ^^

ปล.1 มีข้อความอัพเดท จะไปฝากไว้ที่ Hi5 นะครับ
มันรวดเร็วและกว้างดีในยุคการสื่อสารแบบ 3G แฮ่ม..รู้จักด้วย..
แต่คงไม่ค่อยได้ตอบแน่นอน จะพยายามมาอ่านจ้า

ปล.2 เรื่องพี่โน้ตที่สัญญา โดนตัดตอนอีกเช่นเคย
เอาเป็นว่่า แกน่ารัก เฮฮา (มาก) พูดตรง (บางคนบอกปากอ๋า…55)
แต่พี่ว่า คนพูดตรง กับ ปากอ๋า ต่างกันที่เจตนานะฮับ เด็กๆ
และพี่คิดว่าเราทุกคนควรเป็นคนพูดตรงนะ
และสุดท้ายดีใจที่มีคนอย่างแกเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต
ที่จำได้และอยากเอามาฝากทุกๆ คนด้วย มีสองเรื่องคือ
1. หนังสือเรื่อง “วิชาสุดท้าย” ที่แกแนะนำ ดีอย่างไรและหาที่ไหนนั้น
ต้องใช้ความพยายามหน่อยนา
แต่เชื่อเถอะ ว่ามันต้องดีมากๆ แน่ๆ ^^
2. หนึ่งในคำพูดในหนังสือเล่มนั้น ทีแกสอนและจำได้จนวันนี้คือ
“ความสำเร็จของตัวเรา วัดได้จากความสุขของคนรอบข้าง”
วันนี้คนรอบข้างของเรา มีความสุขแค่ไหนแล้วเอ่ย”…
มาเล่าให้ฟังกันบ้าง…บายจริงละจ้า ^^

http://www.youtube.com/watch?v=m-5Jc-i9IYk

Advertisements

จ๊ะเอ๋…


เด็กๆ…
ยังจำกันได้ก่า..
อ้ายบอลเองนะเจ้า…
จะอู้ จะอี้ จะอั้น….
ก้ออู้เหมือนเดิมเจ้า…


เอาไรมาแก้ตัวอีกดีหว่า…..
….
…..
เอาเนอะ เด็กๆ
เกาะหมาก..
ลืมๆ มันไปก่อนเนอะ
เนื่องจาก หารูปไม่ได้จริงๆ
คลาดกันกับพี่คนถ่ายตลอด
จนสติเริ่มลืมเลือน
ขออนุญาตข้ามมาเลยละกันนา
ข้ามมายังภาคเหนือ
ที่เจียงใหม่เจ้า…

ตัดบทอย่างรวดเร็วไหมล่ะ
เอาล่ะๆ งานนี้เน้นรูป
ไม่พูดพร่ำทำเพลงมาก
บรรยายพอประมาณ
แถมด้วยของเด็ด…
เน้น…..ของเด็ด…
ที่ไม่ได้หาดูได้บ่อยๆ

ใครเคยเคยประทับใจกับ..
มาม่ากินจิ..
คุณต้องไม่พลาดการแสดงชุดนี้…เอิ๊ก
ชดเชยข้อหาที่ขาดหายไปนาน
กลับมาทั้งทีก้อต้องมีอะไรเด็ดหน่อยใช่ม๊าาาา

เอาล่ะเข้าเรื่องเด็กๆ
เดือนพฤษภา หน้าร้อน (หรือฝนหว่า)
มีโอกาสได้ไปเชียงใหม่สองครั้งสองครา
ครั้งแรก 11 พค.ไปงานหนังสือ
“Elle&Elle Decoration” Road Rhow
เล่นอคูสติกชิวๆ ที่เซนทรัลแอร์พอร์ต
กับครั้งล่าสุด 24 พค. ที่หอประชุม มช.
“Seed Show” กับเหล่าผองเพื่อนมากมาย

ไปๆ มาๆ ก้อกลายเป็นการไปเล่นที่ได้พักผ่อนอีกเช่นเคย
โชคดีอะไรเช่นนี้…ลุงเอ๋ยย
งาน Elle เราได้นอนที่โรงแรมชื่อ @Nimman
เป็นโรงแรมบูติกเล็กๆ ขนาดแปดห้อง
ที่บางคนแถวนั้นบอกว่าชิวที่สุดที่หนึ่งในถนนนิมมานต์
โชคดีซ้ำสองที่เวลาที่ไปถึงกับเวลางานที่สบายๆ
ทำให้เรามีเวลาชิวอยู่ที่โรงแรมนานมาก
อู้จนเกือบจะไม่อยากไปเล่นเลย..เอิ๊ก.
รวมถึงคลิปวีดีโอสุดฉาว..
ก้อได้มาจากโรงแรมสุดชิวแห่งนี้
(เจ้าของรู้ คงเสียใจ)
ไปชมภาพประกอบกันดีกว่า

\

 

 

 

 

 

 

 

 

ทางเดินไปห้องพัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่วุธ Sound Engineer ประจำวง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ห้องของเกริก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ประตูห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มุมนั่งเล่น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อันนี้เตียงลุงเอง…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สระว่ายน้ำเล็กๆ น่ารัก โดดลงไปได้เลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ที่นั่งริมสระ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชิงช้าระเบียงห้องฉัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อันนี้ของห้องเมื่อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตี๋โอ๊ต เจ้าของไอเดียคลิปฉาว

 

 

 

 

นับเป็นโรงแรมที่สวยมากๆ
ตี๋โอ๊ตถึงกับให้นิยามไว้ว่า
“ละเอียดทุกกระเบียดนิ้ว”
เพราะนอกจากห้องหับและมุมต่างๆที่ว่าปรานีตแล้ว
แม้แต่ถ้วยชามหรือช้อนส้อม
ตอนที่ลงไปกินอาหารเช้า
ก้อเซอร์ไพรส์เราเป็นระยะๆ
อย่างว่า บ้านนอกแอ่วเหนือ 55
แล้วก้อเริ่มรู้สึกจริงๆ อย่างที่มีคนเคยบอกไว้
บรยากาศบ้านดีๆ ช่วยผ่อนคลาย
และบรรเทาปัญหาจากภายนอกได้เสมอ
อยากทำบ้านแบบนี้
แต่ฝันไปเต๊อะอิลุง..กวาดบ้านให้สะอาดก่อนเหอะ
ส่วนราคาห้องพัก…
เราจะพยายามลืมๆ มันไป..
ไว้มีโอกาสเป็นนายก เราจะแวะไปใหม่
แน๊…..มีเหน็บการเมือง…
ม่ายๆ เด็กๆ จริงๆ ก้อไม่ได้แพงอะไรเว่อร์มาก
คืนละหกพันบาทถ้วน.
ไม่แพงสำหรับโอกาสพิเศษประเภทปีละครั้ง
แต่หูฉี่ สำหรับคนไปเชียงใหม่เดือนละครั้งแน่นอน 55
เอาล่ะๆ สัญญาว่าจะหาเทศกาลพิเศษให้ตัวเอง
เพื่อหาเรื่องกลับมาใหม่
เสียดายไม่เจอเจ้าของ
น้องที่โรงแรมบอกว่าใจดีมาก
จะอ้อนขอส่วนลด (เยอะๆ) ซะหน่อย..เอิ๊ก…
ไม่ก้อขอเป็นลูกบุญธรรมไปเลย 55

ปิดท้ายด้วยภาพอื่นๆ อีกเล็กน้อย

 

 

 

 

 

 

 

 

บรรยากาศที่งาน (มีรูปเดียว 55)

 

 

 

 

 

 

 

 

ผัวเมีย ละเหี่ยใจ…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เกริก “ตัวอ่ะ ไปนอนห้องพี่บอลทำไมอ่า”
โจ้ว “ก้อเค้าเลือกให้หนิ”
เกริก “ไม้รู้อ่ะ งอนตัวแล่ว..”
โอววว ขนลุกเกรียว….

 

 

 

 

ปิดท้ายด้วยรูปชุดพิเศษ
เนื่องจากพอถึงเวลากลับ
ก้อไปเช็คอินตามปกติ
ปรากฏๆๆๆ
ว่าๆๆๆๆ
เที่ยวบินยกเลิกค้าบบบ
ยกเลิกแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย และไม่บอก 55
ได้คำตอบน่ารักน่าชังมาว่า
“พอดีอยากเช็คเครื่องนะคร้าบบบบ”
แล้วก้อแมสเสจไปที่คนจอง คือทีมงาน Elle
แต่ไม่แจ้งคนจะบินซะงั้น
เลยต้องแก่วรอเวลาเครื่องใหม่อีกสามชั่วโมงกว่าๆ
รักนะ “แชร์เชเอีย”
ใครๆ ก้อบินได้…แต่เราไม่บินด้วยละ….เอิ๊ก..
ตอนแฟตเชียงใหม่ก้อยกเลิกไฟลท์ของโอ๊ต 15 นาที
ตอนที่กำลังจะถึงสนามบินอยู่แล้ว
แล้วโอ๊ตเลือกอ่ารายด้ายม๊ายยย….
งานนั้นก้อซื้อตั๋วใหม่กันวุ่นวาย
เพราะถ้ารอก้อไม่ได้เล่นแน่นอน…

เดี๋ยวนี้ถ้าเค้าไม่ได้บังคับให้ไปด้วยกัน..
ตอนนี้พวกเราหันไปรักนกกันแล้ว
นกไม่ค่อยเกเร ไม่ค่อยเลทมาก
หรือไม่เคยเลิกดื้อๆ แล้วบอกกันสิบห้านาทีก่อนบิน
แถมช่วงนี้นกบนเครื่องน่ารักกันทั้งน้านน..
จบอย่างงี้อีกละ 55
ยัง..ยัง
เราจึงต้องหาที่รอระหว่างรอเครื่องมา
ก้อไปเจอกับร้านเล็กๆ ชั้นสองสนามบิน
ด้วยบังเอิญเค้ามีกีฬาไฮโซว์ แถมด้วยทุ่งกว้างขนาดใหญ่
พวกเราเลยแปรสภาพเป็นโปร..ออกรอบฆ่าเวลาซะเลย
ไปดูกัน..

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อยกำลังดูไลน์

 

 

 

 

 

 

 

 

บอลกำลังจะโปรยหญ้า ดูทิศทางลม

 

 

 

 

 

 

 

 

บรรยากาศเป็นใจในการออกรอบอะไรเช่นนี้..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โปรทั้งหลายถ่ายรูปคู่กันที่หลุ่ม 14 พาร์ 5
จริงจังนะเฟร่ย…..

 

เล่นกันลืมเวลา
จากไม่มีเครื่องกลับ
จะกลายเป็นตกเครื่องเอา
ทิ้งท้าย เชียงใหม่ครั้งที่หนึ่ง ไว้เพียงเท่านี้
แน่นอน เมื่อมีครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สองจะไปไหนเสีย
ขอบอกไว้ก่อน ว่าครั้งที่สอง
ย่อมอุดมไปด้วยความมันส์กว่าครั้งที่หนึ่งแน่นอน
เอาหัวเป็นประกัน
เพราะบอกแล้วไง ว่าอุดม..
ใช่…ครั้งที่สองเราบังเอิญไปเจออุดม..
พี่โน้ส…อุดม แต้พานิช
ซึ่งปกติเจอกันยากมาก แถมมีเวลาพูดคุยกันก้อน้อย
แต่คราวนี้เรอยู่กันเพียวๆครึ่งวัน
จะเป็นอะไรไปไม่ได้ นอกจากฮาสิครับ
เหมือนครึ่งวันนั้นดูเดี่ยวสดๆ ตลอดเวลา
แถมเป็นเดี่ยววีไอพี ดูกันสามสี่คน 55
คราวหน้านะเด็กๆ
ไม่อยากจะสัญญาเล้ยว่าเร็ว..

บอกนานไว้ก่อนดีกว่า นานจริงจะได้ไม่ผิดมาก
ถ้าเร็วก้อเป็นความดีความชอบไป 55
ยัง ยังไม่จบ
นานๆ อัพที เอาให้ตาแฉะกันไปข้างนึง
ปิดท้ายด้วยหนึ่งในคลิปสุดฉาว
แต่อันนี้เรียบร้อยที่สุด..
เอามาเป็นออเดิร์ฟกันก่อน
“สครับอคูสติก ไลฟ์อินเบดรูมแอทนิมมาน”
ชื่อสวยหรู แต่เป็นเบดรูมจิงๆ
เป็นอย่างไรไปชมกัน
1 เพลงก่อน ซึ่งเดี๋ยวจะเอาลง myspace ด้วย
แต่แอบโปรโมทไว้ก่อนว่าสุดยอดคลิปสุดฉาว
เดี๋ยวเราจะลงทีนี่ที่เดียว
ไม่ลงที่อื่น เพราะอย่างที่บอก มันฉาวว..
และที่นี่ เป็นที่ๆ คนเข้าน้อยที่สุดในบรรดาเวปต่างๆของสครับ
รวมถึงส่วนใหญ่จะค่อนข้างเป็นแฟนพันธุ์แท้
รับได้และชินกับพฤติกรรมของเฮียๆ กันแล้ว..เอิ๊ก..
เพราะฉะนั้น มิตรรักแฟนเพลง (พันธุ์ฉาว)  อดใจ..ไม่นานเกินรอ.
อ้อเด็กๆ รายการนี้ ติดเรท “ฉ” นะจ๊ะ บอกไว้ก่อน
ไม่มีผู้ปกครอง หรือใจไม่แข็งพอ กรุณาอย่า 55
เอาล่ะๆ ไปอุ่นเครื่องเบาๆ กันก่อนเน้อ
วันนี้บายบายจ้า เทคแคร์ฮับ

 

เกาะหมาก….(1)

นกบวกนก
เป็นนกบวกนก
วุ้ว….วุ้ว…

555
ไม่มีไรมากไปกว่า
หาเรื่องร้องเพลง กลบเกลื่อนความผิด
มาอัพช้า
เด็กๆ ด่า…เจ้าป้าบ่น

ช่วงนี้เหมือนจะว่าง
เที่ยวบอกใครต่อใคร
ว่าอัพแน่..อัพแน่..
แล้วเป็นไง
บัดซบที่สุด..เอิ๊ก..

เหมือนจะไม่ยุ่ง
แต่ก้อมีอะไรมาพันๆ
ให้ต้องมีอันแคล้วคลาดตลอด
เผลอแป๊บเดียว
มีคนมาทักว่า จะเดือนึงแล้ว
เฮ่ย..นานขนาดนั้นเชียว
แต่มันก็จริง T T

เหมือนช่วงนี้หัวสมองว่างเปล่า
ไร้ไอเดียในการทำงาน
ออกแนวเฉี่อย
อะไรก้อขี้เกียจไปหมด
ส่วนนึงที่พอคิดได้
อาจเพราะไม่ได้หยุดชาร์จแบต
เหมือนชาวบ้านเค้าเลย
ตอนนี้ทุกเทศกาล
ก้อต้องอยู่เล่นดนตรีตลอด
วันธรรมดาทำงาน
วันเสาร์ดันไปรับงานดีเจไว้อีก
วันอาทิตย์ต้องให้ที่บ้านหนึ่งวัน
เริ่มเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ตุลาคม
เริ่มรู็้สึกตาหรี่ๆ
เหมือนไม่ได้เห็นโลกกว้างมานาน
ทำตัวเองแท้ๆ แล้วจะบ่นอะไร
โรคเฉี่อยจึงเกาะกินตัวอยู่ตอนนี้
พยายามจะสลัดให้หลุด
ก่อนงานเข้าครั้งใหญ่อีกครั้ง
หลังจากงานหนังสือเข้า
ทำเอาตาลายมาแล้ว 55

แต่เมื่อต้นเดือนเมษาหน้าร้อน
มีโอกาสได้ไปร่วมงานกับคลื่นซี๊ด
ที่เกาะหมาก จ.ตราด
ด้วยความที่เค้าไปตั้งแต่วันศุกร์
แต่วงดันมีงาน เลยต้องตามไปคืนนั้น
่ต้องหาเกสเฮ้าส์นอนในตัวเมืองก่อน
แล้วขึ้นเรือตามไปเช้าวันเสาร์
ไปๆ มาๆ การไปทำงานครั้งนี้
เหมือนได้ไปพักผ่อนมากที่สุดครั้งนึง
มีเวลาเหลือเฟือ
ให้นั่งๆ นอนๆ ได้อย่างจริงจัง
มากกว่าไปทำงานต่างจังหวัดที่อื่น
ไปค่ำ กลับเช้า เห็นแต่สนามบิน
โรงแรม และไฟหน้าร้านที่ไปเล่น

เกาะหมากสวยมากเหมือนที่ใครๆ เคยบอกไว้จริงๆ
นั่งเรือเร็วออกไปประมาณชั่วโมงนึง
ไม่รู้จะเริ่มเล่าอย่างไรดี
กะมาแค่สรุปๆ ว่าไปมา
แต่คิดอีกที ขอไปรวบรวมรูปจากชาวคณะก่อน
เพราะเรามัวแต่ถ่ายวีดีโอ
เ๋ดี๋ยวเอามารวมๆ แล้วมาเล่าอีกทีดีกว่านะเด็กๆ
แต่ที่ถ่ายวีดีโอไว้ก้อไม่เสียเปล่า
เพราะถ้าไม่เสียความตั้งใจ
กะว่าจะเอามาตัดต่อ
ทำเอ็มวีเพลง “ฟ้า”
เพราะฟ้าที่เกาะหมากสวยมากก
แต่คงดูได้แต่ใน myspace
เพราะคูณภาพคงเอาไปออนแอร์จริงไม่ได้
แต่คงนานเลยล่ะ กว่าจะเสร็จ
ชิงออกตัวไว้ก่อนเลย..เอิ๊ก..

วันนี้เอาไปชิมลางก่อน 1 รูป
เดี๋ยวรวมรวมรูปได้แล้ว เอามาเล่าอีกทีเน้อ
รับรองไม่นาน
คราวนี้ที่ช้า โยนความผิดให้อิเกริก
ส่งรูปให้ช้า 55
เกริกบ่น…อะไรอะไรก้อกรู…
ส่วนนายแบบในรูป เดากันเอาเองว่าใคร
เด็กๆ และเจ้าป้าคงถูกใจ
เดี๋ยวจะรีบกลับมาจ้า
เทคแคร์ทุกคนนา

ตี๋น้อย on the beach…..

ร้อนตับแล่บ…..

กลับมาจากหัวหิน
ไปเล่นงานอคูสติกกับหนังสือเปรียว
ที่มีแต่สาวๆ กว่า 50 คนอยู่ในงาน
นับหัวชายหนุ่ม (แท้ๆ) ดูแล้ว มีไม่เกิน 10
อืม ห้าต่อหนึ่ง….
จริงอย่างที่สถิติว่ากันไว้
ว่าอัตราส่วนชายจริงต่อหญิงแท้
ช่างต่างกันเหลือเกิน
งานนี้ ไม่ต้องบอกก้อรู้
ลั้ลลา…..ลั้ลลา…..
ซัมเมอร์นี้เปิดตัวลุงๆ ได้หวือหวามาก…เอิ๊ก
เมื่อยถึงกับรำพึงออกมาเบาๆ
ทำไมพระเจ้าถึงสร้างบททดสอบยากๆ ให้เราขนาดนี้
ขันติ…..ท่องเข้าไว้
คนมีครอบครัวทั้งโจโอ้วและตี๋โอ๊ต
ยังแอบเหงื่อตกในสถานการณ์เยี่ยงนี้
ยัง…ยังก่อน อย่าพึ่งคิดไปไกล
เรื่องตื่นเต้นส่วนมากก้อยังอยู่ในนิยายเช่นเดิม
เป็นแค่ความสุขทางสายตาพองาม
ต้อนรับลมทะเลร้อนๆ
ทุกคนยังเป็นพ่อบ้านที่ดีเช่นเดิม
แม้…ชงกันเอง…เอิ๊ก….

แต่สิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้
ต่อให้ไปทะเล ที่อากาศแสนดี
และมีหญิงสาวในชุดบิกินี่
มันก้อยังร้อนมากอยู่ดี
ร้อนกว่าที่ควรจะเป็น
จนรู้สึกว่ากลางวันกับแดดอย่างนี้
ใครอยากอาบแดดแบบที่เค้าฮิตกัน
เชิญ……กรุไม่เล่นด้วย…
ถ้าไม่เอาเท่ห์..
มันก้อต้องเกลียดตัวเองมากๆ
หรืออยากชดใช้กรรมอะไรสักอย่างที่เคยก่อไว้
นี่มันความร้อนระดับกระทะทองแดงชัดๆ
(ป่าวนะ ลุงยังไม่เคยไป)
ก้อแค่อยากจะบอกว่า
ทุกวันนี้โลกเราร้อนมาก
ร้อนจนน่าเป็นห่วง
ว่าอะไรๆ มันจะทยอยแย่ลงเรื่อยๆ
ก้อนน้ำแข็งขั้วโลกใต้แตก ก้อนใหญ่
กว้าง 45 กม.
จากปิ่นเกล้า เกือบถึงบ้านฉันที่นครปฐม
อากาศสุดวิปริตทั่วโลก
โรคใหม่สุดพิสดาร รายวัน
เป็นอะไรไม่รู้
ชอบคิดถึงหนังเรื่องนึงที่ตัวเองเคยบังเอิญได้ดูอย่างไม่ตั้งใจ
” The Day After Tomorrow ”
เผลอคิดเสมอว่าบางทีเรื่องแบบนั้นในหนัง
ที่ดูเว่อร์เหลือเกิน
ใครจะรู้ วันนึงเราอาจเป็นคนประมาท
เหมือนที่คนในหนังประมาท
ทุกวันนี้มันก้อไม่ได้ห่างไกลจากในนั้นเลย

ฟังข่าวตอนก่อนนอนคืนก่อน
ที่เค้าจะรนณรงค์ปิดไฟหนึ่งชั่วโมงทั่วโลก
รู้สึกอยากร่วมด้วยใจจะขาด
ถ้าอยู่บ้านคงได้ทำแน่นอน
เดี๋ยวนี้เป็นคนชอบเดินดูไฟในบ้าน
ไฟในที่ทำงาน ก๊อกน้ำต่างๆ
ว่าปิดสนิทหรือไม่
ชอบซื้อต้นไม้มาปลูกที่บ้าน
เป็นไปเองโดยไม่ได้ดัดจริต
เราร้อน…
เราอยากให้มันเย็นๆ
และอะไรที่มีผลจะทำให้มันไม่เย็น
เราจะพยายามอยู่ฝั่งตรงข้ามเสมอ
คงไม่ได้ส่งผลอะไรใหญ่โต
แต่ช่วยๆ กันคนละนิด
ช่วยๆ กันบอกต่อ
ขอเย็นลงกลับคืนมาองศานึง
ก้อเป็นบุญมากเลย…

ช่วยกันนะเด็กๆ
แต่ถ้าร้อนมาก….
จนสาวๆ ต้องนุ่งบิกินี่กันตลอดปีแล้วล่ะก้อ…
อันนั้นลุงๆ ยอมนา….
ไมจบแบบนี้อีกแล้ววะ…
ให้ตายสิโรบิ้น…555
บายบาย…..
^^

กลับมาแล้น….

ก่อนอื่น…
กราบขออภัยงาม ๆ พ่อแม่พี่น้อง
ที่ปล่อยให้รอเก้อ
เข้ามาดู แปดสิบกว่าเม้นท์
โอว….พระเจ้า
รับปากเด็กๆแถวนี้ไว้หลายรอบว่าจะรีบอัพ
มีอันเป็นไป ไม่ได้เขียนทู้กที….
จนบางคนแถวนี้แซวว่า
เด็กรอจนปิดเทอมหมดแล่ว….เอิ๊ก

ไปแฟตเฟสโชว์เหนือมา ม่วนแต้ก่า
สนุกมากๆ อบอุ่นเช่นเคยนะฮะพี่น้อง
แต่วุ่นวายทั้งก่อนไปและหลังกลับมา

กลับมาคราวนี้ ถ้ามามือเปล่า
อาจโดนเจ้าป้าด่าแม่เอาได้
ข่าวดี ทั้งของเด็กๆ และของฉัน
ต้นฉบับจบแล้น
ตอนนี้กำลังวางรูปเล่มอยู่
รอตรวจความเรียบร้อยขั้นสุดท้ายอีกที

หนังสือก้อเป็นสาเหตุหลักอีกอัน
ที่ทำให้เกลียดการอ่านและเขียนไปพักใหญ่ 55
หนังสือหนาประมาณ 208 หน้า
ต้องอ่านเพื่อตรวจและแก้กันเกินกว่าสามรอบ
ภายในสี่วัน….
สาบานได้ ตั้งแต่จบมากว่าสิบปี
ไม่เคยอ่านและเขียนหนังสือขนาดมโหฬารเท่านี้มานานมาก
บัดซบกันไปข้างหนึ่ง
เข้าใจเลยว่าเมาตัวหนังสือเป็นยังไง
อ่านเฉยๆ ก้อไม่ได้ ต้องดูคำผิด
เรื่องถูกต้อง ลำดับเวลาถูกไหม
ถ้าผิดต้องแก้
ถ้าต้องเขียนเพิ่ม ต้องคิดคำใส่ใหม่
ให้กลมกลืนกับของเดิม
อ่านไป…น้ำตาไหลไป…
ป่าว….ป่าวซึ้ง….
สงสารตัวเอง
กรุมานั่งทำเชรี่ยอะไรอยู่เนี่ย..
(ขอโทษนะเด็กๆ ขอลุงสบถหนึ่งครั้ง)
เหมือนอ่านหนังสือเตรียมสอบแพทย์
สำนักพิมพ์ก้อเมา สครับก้อเมา เมาอักษร
แต่ตอนนี้ ปิดเล่ม…โว้วววว
เหลืออีกนิดๆ หน่อยๆ ซึ่งถ้าพระเจ้าไม่แกล้งกัน
มันน่าจะเสร็จทันนะ

ฝากป่าวประกาศไว้ด้วยเน้อ
งานสัปดาห์หนังสือปีนี้ เริ่มวันที่ 26 มีค.
แต่หนังสือเราจะมาที่งาน วันที่ 1 เมย.
พร้อมกับเปิดตัวหนังสือที่ศูนย์สิริกิตย์เลย
น่าจะเย็นๆ ค่ำๆ เดี๋ยวคอมเฟิร์ม จะมาแจ้งเน้อ
ฝากเรียนเชิญพ่อแม่พี่น้อง ใครที่ไม่ติดธุระ
ร่วมไปเป็นสักขีพยาน
หนังสือของสองลุง..
คนละเล่มสองเล่มเน้อ….เอิ๊ก
หวังว่าหนังสือเล่มนี้
น่าจะทำให้เราสนิทชิดเชื้อกันขึ้น
รวมถึงอาจมีเรื่องอำกันได้มากกว่าเดิม
ก้อว่ากันปาย….
เจอกันจ้า….

วันนี้มีร่างปกแรกมาฝาก
อาจยังไม่ร้อยเปอร์เซนต์
แต่แนวๆ นี้แหละ..

พร้อมแล้ว…เชิญทัศนา….

บายบาย..

scan0019.jpg

ปล.หลังจากปั่นหนังสือมา
อัพครั้งแรกนี้เขียนเร็วขึ้น 30 เปอร์เซนต์
โปรขึ้นเยอะ….เอิ๊ก….
เทคแคร์จ้า ^^

ไว้อาลัย…

“‘งดอัพบล๊อคชั่วคราว ไว้อาลัยคณะปั่นงาน…”

ปล.ฟื้นตัวแล้วจะรีบมานะฮับ…

มุขตัน…

วันนี้วันอาทิตย์แล้ว
ถึงรอบของการอัพเดทข่าวสารกัน
แต่วันนี้มาขอสารภาพ….ปนขออนุญาต
ว่ามุขตันครับ ตันจริงๆ 55
อาทิตย์นี้ถูกพายุงานพัดมาโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
รู้สึกตัวอีกที  ก้อเป็นวันเสาร์ตอนค่ำๆ กับงานสุดท้าย
หมดเวลา…กินข้าว..ดูหนังเรื่องนึง
เที่ยงคืน…กลับบ้าน เก็บของ จัดห้อง
นอนตีสี่ ตื่นบ่ายสอง เดินไปเดินมาอยู่ในบ้าน
ลืมไป นัดแบงค์ซ้อมกลองตอนสี่โมงนี่หว่า ตายห่าน..
ซ้อมเส็ดหกโมงกว่า กลับบ้านมารับอิ๊บไปส่งขึ้นรถตู้
มาร้าน อ่านหนังสือที่ซื้อค้างไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วให้หมด
ระหว่างทางก้อนึกเรื่องที่จะเอามาอัพเดทกัน จะเขียนไรดีวะ…
เล่าเรื่องตัวเองละกัน…แต่นี่มันบล๊อคสะคับนะโว้ยยยย…เอิ๊ก….
สารพัดข้ออ้างที่จะสรรหามาแก้ตัว
ยังไงก้อแล้วแต่ กราบขออภัยงามๆ ไว้ ณ.ที่นี้
ข้าพเจ้าจะรีบหาเรื่องของสะคับมาอัพเดทให้อ่านให้เร็วที่สุด

เรื่องที่พอจะบอกได้พอเลาๆ ก้อคือ
– หนังสือกำลังอยู่ระหว่างเรียบเรียบ คัดเลือกรูปจากยุคต่างๆ แล้วก้อรอถ่ายปก
– สัปดาห์ที่ผ่านมา มีโปรเจ็คพิเศษเกิดขึ้นอีก 2 อย่าง เกี่ยวกับเพลงทั้งหมด
– อันนึงไม่ยาก เพลงใกล้ ถูกเลือกเป็นหนึ่งในเพลงประกอบภาพยนต์เรื่อง “ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น” ของค่าย GTH
– อีกอันนึงยาก และต้องการเร็วมาก อาทิตย์หน้าข้าพเจ้าต้องเก็บเสื้อผ้ามานอนห้องอัด เวรกรรม
– แต่เดือนมีนาคม ทุกคนจะได้ฟังเพลงใหม่ของสะคับหนึ่งเพลง จากโปรเจ็คนี้

ปิดสัปดาห์นี้ด้วยความวุ่นวาย โชคดีที่งานเยอะ แต่ไม่เครียดมาก และหลายๆ เรื่องน่าจะเป็นเรื่องดีๆ
ไปละฮับ อาทิตย์หน้าถ้าไม่โหดร้ายเกินไปนัก จะแว้ปมาคุยด้วยใหม่
รักษาสุขภาพ นอนกันเยอะๆ นะฮะเทคแคร์จ้า บายบาย ^^